W tej specjalizacji, na grupowych zajęciach, uczniowie realizują prace, które spełniają użytkowe funkcje mebla, oraz zawierają, w swej strukturze i szacie wizualnej - znamiona wyrobu artystycznego.

Skala udziału tych składników, jak również stopień złożoności wykonywanego zadania wzrastają proporcjonalnie, wraz z przechodzeniem grup do wyższych klas. Uczniowie poznają stopniowo przydatność, sposoby użycia narzędzi i maszyn, opanowując niezbędny zakres wiadomości i manualnych umiejętności do wykonania własnych prac w drewnie.

Obróbka, ten stolarski "fechtunek", każdorazowo poprzedzany jest poszukiwaniem pomysłu do realizacji - poprzez projektowanie szkicowe (w skali 1:10, 1:5) i wykonawcze (w skali 1:1).



Sztuka plecionkarstwa wiklinowego jest modelowym przykładem starej prawdy, że tylko wytrwała praca, pokorna miłość do przyrody, jej wytworów - wspierane przez talent i wyobraźnię, wiodą ku doskonałości. Doskonałości prawdziwej, gdzie każde dzieło od początku do końca jest wykładnikiem ścisłego związku pomiędzy człowiekiem a naturą. Wiklina - od naturalności materiału do funkcjonalności - po nadaniu jej określonej formy - to autonomiczny świat grafiki przestrzennej - pełnej zharmonizowania miękkich linii, łuków, wypukłości tworzących swoistą fakturę rytmów.

Wyroby wikliniarskie urozmaicają nasze wnętrza, usuwają monotonię wprowadzając ciepły niemal terapeutyczny klimat.

Inspiracje, pomysły oraz ich realizacje w naszej szkole są zawsze poprzedzone bezpośrednią formą wypowiedzi jaką jest rysunek - projekt. W oparciu o bazę informacji dotyczących właściwości technologicznych materiału, funkcji oraz walorów estetycznych wyrobu powstaje niepowtarzalna rzecz - rękodzieło. W nim bowiem łączą się oryginalny pomysł i zdolności manualne.

Każda szkolna wystawa śródsemestralna czy końcoworoczna jest swoistym przeglądem indywidualności, unikalną galerią nieszablonowych, nieseryjnych wzorów, tak różnych jak różni są uczniowie.

W różnorodność a zarazem niepowtarzalność przyrody wpisana jest wiklina - materiał chyba najbardziej oddający harmonię świata natury.

Rozporządzenie Ministra Kultury w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach szkolnictwa artystycznego z dnia 19 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 138, poz. 1164).

Podstawa programowa: Formy użytkowe
Specjalizacja: Meblarstwo

Treści nauczania

1. Meblarstwo - charakterystyka, funkcje, zasady konstrukcji (szkieletowe i skrzyniowe), przeznaczenie. Meble a inne dziedziny sztuki i rzemiosło artystyczne.
2. Środki wyrazu artystycznego w meblarstwie. Struktura i logika.
3. Tradycja artystyczna i technologiczna w meblarstwie a współczesne projektowanie mebli.
4. Zasady ergonomii, funkcji, konstrukcji a forma plastyczna mebla.
5. Meble unikatowe, zestawy meblarskie oraz aranżacje wnętrz. Kopie mebli zabytkowych.
6. Charakterystyka i wykorzystywanie materiałów i surowców w meblarstwie, takich m.in. jak drewno i półfabrykaty drewnopochodne.
7. Konstrukcje meblarskie, sposoby łączenia. Podstawy renowacji.
8. Zdobnictwo - w tym snycerstwo - w meblarstwie. Sposoby wykończenia mebla.
9. Narzędzia, przyrządy, przybory - możliwości techniczne; bezpieczeństwo i higiena pracy.
10. Dokumentacja projektowa i realizacyjna - rysunkowa, fotograficzna i opisowa.
11. Planowanie pracy indywidualnej i zespołowej. Relacje projekt - realizacja.

Osiągnięcia uczniów

1. Świadome posługiwanie się językiem plastycznym w pracach meblarskich.
2. Opanowanie warsztatu stolarskiego - w tym konstrukcji meblarskich - i snycerskiego.
3. Czytanie i sporządzanie dokumentacji projektowej i wykonawczej (realizacyjnej).
4. Bezpieczne i sprawne posługiwanie się narzędziami i urządzeniami oraz praktyczne wykorzystanie sprawności technicznych do realizacji zadań.
5. Wykorzystanie zdobytej wiedzy i umiejętności do realizacji zamówionych projektów.
6. Dokumentowanie własnych dokonań twórczych.
7. Profesjonalne prezentowanie własnych poglądów i dokonań twórczych.